"Op de universiteit leer je modellen en verklaringen. Hier leer je mensen kennen."

Werk in de jeugdhulp naast je studie

Jips moeder werkte jaren geleden bij Gastenhof en van haar hoorde ze enthousiaste verhalen. Toch was het geen vanzelfsprekende stap. Na haar studie HBO Social Work stond Jip op een kruispunt. Vast aan het werk, of eerst verder studeren? Jip besloot het te combineren. “Ik wilde niet alleen uit boeken leren, maar ook zelf ervaren hoe het werken met deze jongeren in de praktijk is. ”Niet alleen theorie, maar zien hoe het er echt aan toe gaat.”

Via een eerdere snuffelstage kende ze Gastenhof al een beetje. Ze solliciteerde en kon vrijwel direct beginnen. Jip: “Het voelde meteen goed. Geen lange procedures, gewoon kijken of het past. Meer als: kom kijken, loop mee, ervaar het zelf.”

Vaste structuur, rust en nabijheid

Op de groep wonen acht jongeren tussen de 14 en 18 jaar. Pubers, met alles wat daarbij hoort. “Ze hebben allemaal een licht verstandelijke beperking en vaak extra uitdagingen, zoals autisme, ADHD of hechtingsproblemen.”

De dagen hebben een vaste structuur: opstaan, ontbijten, naar school, therapie, samen eten. Maar binnen die structuur gebeurt er van alles. “Een jongere kan vastlopen, boos worden of zich juist helemaal afsluiten. Soms zie je het al aankomen, soms totaal niet.”

Escalaties horen erbij. Schelden, spullen gooien, of iemand die zich volledig terugtrekt. “In het begin vond ik dat spannend. Maar je leert steeds beter herkennen wat iemand nodig heeft. Nu weet ik: mijn rust is belangrijk. Blijf aanwezig, blijf in contact. Ook als iemand dat op dat moment niet wil.”

Onregelmatig werken en slaapdiensten

Een onderdeel van het werk dat vaak vragen oproept: slaapdiensten. “Mensen denken al snel dat je de hele nacht wakker bent, maar meestal slaap je gewoon. Je bent er, voor als het nodig is.”

Het onregelmatige werken ziet Jip juist als een voordeel. “Ik heb vaak ochtenden vrij. Dat is ideaal naast mijn studie, maar ook gewoon voor mezelf. Sporten, studeren, afspreken met vrienden – het past perfect bij mijn leven nu.”

Leren buiten de collegezaal

Wat Jip dagelijks merkt, is hoe anders theorie voelt als je het toepast. “Op de universiteit leer je modellen en verklaringen. Hier leer je mensen kennen. En geen jongere past precies in een model.”

Haar HBO-achtergrond helpt haar daarbij. Ze durft vragen te stellen, situaties te benoemen en verantwoordelijkheid te nemen. Sinds kort is ze ook persoonlijk begeleider van één van de jongeren. “Dan ben je meer betrokken: je hebt contact met ouders, denkt mee over vervolgstappen en werkt samen met gedragswetenschappers. Dat maakt het werk nog persoonlijker.”

Het team: een mooie mix

Wat Jip vaak hoort van vrienden in de zorg: wisselende collega’s, veel zzp’ers, steeds nieuwe gezichten. “Dat is bij ons anders. We hebben een vast team. Jong, oud, veel ervaring, weinig ervaring. Iedereen kan bij elkaar terecht.”

Die mix werkt. “Je leert veel van collega’s die hier al twintig of dertig jaar werken. Tegelijk brengen jongere collega’s weer nieuwe ideeën mee. Dat wringt soms, maar op een goede manier.”

Toekomst

Jip kijkt vooruit, maar zonder haast. Eerst haar studie afronden, daarna verder kijken. “Misschien nog een stage lopen binnen Koraal, of doorgroeien richting gedragswetenschapper. Wat ik vooral weet: Ik wil blijven werken met jongeren. Dat is waar ik me het meest op mijn plek voel.”

“Het is niet altijd makkelijk,” zegt Jip. “Maar je staat er nooit alleen voor. Je leert elke dag. Over jongeren, over samenwerken, en ook over jezelf.”

Twijfel je of werken in de jeugdhulp bij je past?
Kom kijken. Loop mee. Stel je vragen.

Bekijk onze vacatures op werkenbijkoraal.nl